Dil ve EdebiyatŞiirlerimiz

Meydan

Şu yeryüzü er meydanı
Gönül sevmez her meydanı
Yüreksize yorgan döşek,
Koç yiğite ver meydanı.

Başbuğlar tuğ kaldıranda,
Atlar dizgin dolduranda,
Malazgirt’te, Çaldıran’da
Sakarya’da gör meydanı.

Geldiği gün kutlu çağrı
Bas, titresin yerin bağrı.
Doğu’dan batıya doğru
Bir yay gibi ger meydanı.

Ben Türk’üm! De, dur sözünde,
Yürü İslamın izinde
Kalmasın şu yer yüzünde
Şerirlere şer meydanı.

Tanrı Kut Mete Çağı’ndan,
Son Peygamber kucağından,
Hacı Bektaş ocağından,
Açık bize sır meydanı.

Hayaller kalınca güdük
Açıldı surlarda gedik…
Mehter sustu, öttü düdük,
Rezil oldu er meydanı! 

Yer yüzünde kalsan da tek
Eğme boyun, öpme etek!
Çin seddinden, Nemçe’ye dek
Yeni baştan sar meydanı.

Bak neler var dünlerinde
Acı, tatlı günlerinde…
Dumlupınar önlerinde
Mehmetçik’ten sor meydanı.

Sancaklar kalmasın aysız,
Boz Oklar Üç Oklar yaysız
Soyunu bilmeyen soysuz
Düşmanına kor meydanı.

Dön ardına bir bak hele
Hatırına neler gele…
Dar boğazda Çanakkale,
Tarihin en zor meydanı!

Git danış büyük ceddine,
Sor doğuda Çin seddine,
Girmek kimlerin haddine
Sen açmazsan bir meydanı!

Uyanınca Türk’ün özü,
Gerçekleşir Allah  sözü…
Olur bir gün şu yer yüzü,
İnsanlığın hür meydanı!

 

 

Niyazi Yıldırım Gençosmanoğlu

Kaynak

İlgili Gönderiler

1 / 10